قسمت دوم

در مطلب قبلی نحوه و احتمال حضور اصلاح طلبان را در انتخابات آینده ریاست جمهوری را بررسی کردیم در این مطلب اصولگرایان را رصد خواهیم کرد :

۱ محمود احمدی نژاد : احمدی نژادپای ثابت انتخابات آتی است . رئیس جمهور فعلی که به مدد ارتباط و حمایت از سوی محافل نامشخص با قدرت تمام تابوهای موجود را شکست . به راحتی به بوش پیشنهاد مناظره می دهد و با افسانه خواندن هولوکاست دنیا را بر علیه خود می شوراند و برای ترمیم چهره مخدوش شده خود از اظهار دوستی معاون خود با مردم اسراییل حمایت می کند . از محسنات احمدی نژاد انعطاف او در برابر افراد موثر است او به راحتی حکم ورود بانوان به ورزشگاهها را به خاطر مخالفت مراجع لغو می کند . احمدی نژاد تبحر زیادی در ایجاد فضای تبلیغاتی برخوردار است یک روز می گوید می خواستند من را بدزدند و فردا تکذیب کنندگان این خبر عجیب را همدرد با آمریکا می خواند . همین قدرت به علاوه مانورهای توده گرایانه او می تواند برای او شانس رای باشد اما تورم افسار گسیخته وعده هایی که عملی نمی شود شعارهای فضایی که هیچگاه به اجرا نزدیک نمی شود پاشینه آشیل او خواهند بود . البته او با پرداخت نقدی یارانه ها در روزهای نزدیک انتخابات موفق خواهد شد رای توده ها را به سمت خود سوق دهد . احمدی نزاد تنها در صورتی می تواند دلخوش به حمایت اصولگرایان باشد که خاتمی در سوی دیگر وارد میدان شود و الا رقابت او با دیگر اصولگرایان دیدنی خواهد بود .

۲ : محمد باقر قالیباف : شکست خورده انتخابات قبل و شهردار فعلی تهران که بهترین شهردار جهان هم لقب گرفت . سردار سابق پس از انتخابات گذشته هم پای رئیس جمهور خود را به چشم مردم رساند . قالیباف از آن دست انسانهایی است که توانایی جذب رای را دارد اما مشکل او آن است که حمایت قاطعانه ای را همراه خود نمی یابد . ضعف قالیباف در لابی گری که در دور قبل انتخبات ریاست جمهوری و انتخابات مجلس هشتم شاهد آن بودیم . قالیباف به احتمال بسیار زیاد پا به عرصه خواهد گذاشت و شاید در بین اصولگرایان جدی ترین رقیب احمدی نژاد باشد او احتمالا از سوی گروه هایی که از عملکرد احمدی نژاد ناراضی هستند حمایت خواهد شد و از نظر نیروهای حامی منسجم تر از دور قبلی به میدان می آید .

۳ علی لاریجانی : گرچه احتمال ورود او به عرصه کم است اما با توجه به سابقه او در انتخابات مجلس که با یک تغییر تاکتیک توانست ریاست را از کف حداد برباید بعید نیست در همان روز آخر بیاید . از معایب و نقاط ضعف این چهره شناخته شده عدم توانایی در جلب آراء عمومی است او نمی تواند با عامه مردم رابطه ای برقرار کند که مردم ناخواسته به او روی آورند . از محسنات او هم آن است که با مراکر تاثیر گذار مرتبط است و به حمایت آنان می تواند دل ببندد . گرچه احتمال آمدن و رای آوردن او کم است اما اگر بیاید جمعیت موتلفه از حامیان او خواهند بود .

۴حسن روحانی : روحانی اصولگرایی که به میانه روی مشهور است . دبیر شورای امنیت ملی خاتمی بود و عضو جامعه روحانیت مبارز و از نزدیکان هاشمی رفسنجانی . گرچه روحانی چهره شناخته شده ای است اما احزاب پیشرو اصلاح طلب چندان تمایلی به حمایت از او نخواهند داشت و باقی اصلاح طلبان هم به سختی راضی به این امر خواهند شد . همین وضع در اردوگاه اصولگرایان نیز برای روحانی متصور است . میانه روی او از نقاط حسن روحانی است . اما ناچاریم که قبول کنیم ماجرای اتهام جاسوسی که به موسویان عضو بالا رتبه تیم مذاکره کننده او و نیز عدم بازگشت ناصری به کشور پس از آن قضایا به حیثیت و جایگاه روحانی در نزد متنفذین تاثیرگذار بوده است . روحانی به احتمال زیاد خواهد آمد و باید او را در عرصه انتخابات به طور ویژه رصد کرد احزابی همچون توسعه و عدالت ، حزب اسلامی کار ، و برخی گروها از کارگزان در صورت نبود نامزد اصلاح طلب از روحانی حمایت خواهند کرد.

۵ علی اکبر ولایتی : در انتخابات گذشته به حرمت حضور هاشمی کنار کشید و این بار هاشمی شاید در پی جبران باشد . وزیر امور خارجه و مشاور مقام معظم رهبری از چهره های شناخته شده تاریخ انقلاب است . او که بارها قصد رسیدن به صدر هیات اجرایی را داشت یکبار به خاطر مقبولیت میر حسین موسوی کنار ماند و یک بار به خاطر حضور هاشمی . از محسنات ولایتی حمایت مقامات بالای نظام است و نیز اینکه او از معدود چهرههای اصولگراست که هیچگاه بر علیه اصلاح طلبان موضع شدید نگرفته است و همین موضوع شاید باعث شود در نبود نامزد اصلاح طلب احزابی چون اعتماد ملی و همبستگی و مردمسالاری در برابر گرفتن پست و امتیاز حاضر به حمایت از او گردند . این امر را می توان از رایزنی قبلی هاشمی با کروبی و خاتمی در مورد ولایتی در یافت .

۶ عزت الله ضرغامی : رئیس صدا و سیما و جزء معدود اصولگرایانی که در زمره فاتحان سفارت آمریکا حضور داتند . ضرغامی به مدد ریاست بر رسانه ملی به چهره ای آشنا برای مردم تبدیل شده اما احتمال حضور او در عرصه تنها شاید در حد یک افکار سنجی باشد تا شاید خود را برای دورهای بعد آماده کند .

۷ غلامعلی حداد عادل : رئیس مجلس قبلی ایران که در دور جدید هیچگاه نتوانست در قامت آن حداد عادل عرض اندام کند . حداد که ریاست را به لاریجانی بدون کمترین رقابتی واگذار کرد . تا مدتها حاضر نبود در دفتر خود در بهارستان مستقر شود و به همان دفتر فرهنگستان زبان فارسی دلخوش کرده بود و چندی قبل بعد از مدتها با نطقی ژیش از دستور در انتقاد از مجلس و دو لت سکوت خود را شکست . گرچه حداد زمانی بختی برای ورود به عرصه رقابت انتخابات ریاست جمهوری داشت اما پس از از دست دادن جایگاه خود در مجلس این بخت هم از او دور شده است و اکنون تنها جسته و گریخته صحبتهایی از بودن او در میان رقیبان به گوش می رسد . شاید اگر لاریجانی وارد عرصه رقابت شود حداد هیچگاه تن به نبرد نسپارد تا شاید خاطره انتقال ریاست مجلس دوباره در افکار تداعی نگردد.