در فضای سیاسی ایران دو قطب وجود دارد که ریشه پیدایش آن به مجلس سوم می رسد و تاسیس مجمع روحانیون مبارز توسط کروبی و خاتمی و موسوی خوئینی ها . عده ای راست یا انحصار طلب یا همان اصولگرا هستند و عده ای چپ یا اصلاح طلب . اوج چهره نمایی این دو دسته هم دوم خرداد بود . بعد از دوران خاتمی در سال هشتاد و چهار قالیباف خودش را اصولگرای اصلاح طلب نامید و با این حربه و با این نام به دنبال کسب رای هر دو طرف بود . در انتخابات امسال تکلیف گرایش سه نفر از نامزدان مطرح معلوم است . احمدی نژاد اصولگرایی است منحصر به فرد ، که می توان به او و تفکر او اصولگرای مدرن یا جدید یا تندرو نام نهاد . محسن رضایی اصولگرایی است که می توان نام سنتی و عقل گرا و یا نهادگرا گذاشت . مهدی کروبی هم اصلاح طلبی است که باید بر او اصیل یا عمل گرا یا سنتی نام نهاد . اما در این بین تنها کسی که تلفیقی است از هر دو طرف میرحسین موسوی است که می گوید من اصلاح طلب اصولگرا هستم و این موضوعی است غامض چرا که مشخص نیست دیدگاههای اصلاح طلب اصولگرا چیست . اصلاح طلبی بر پایه اعتقاد به برابری در برابر قانون ، اعتقاد به آزادی بیان و اندیشه ، اعتقاد به محدود ساختن قدرت و مشروطه کردن آن و غیر ماورایی ساختن منشاء قدرت . اعتقاد به حقوق برابر شهروندی و نیز تعریف صحیح جایگاهها و تفکیک قوا بر اساس قانون پایه ریزی شده است و هر آنچه تا کنون از اصلاح طلبی دیده ایم گام برداشتن در راستای همین حدود است . اصولگرایی هم عقاید جالبی دارد . اعتقاد به ماورایی بودن منشا قدرت و حاکمیت ، اعتقاد بر اینکه حاکمی که قدرت ماورایی دارد و حق تعیین سرنوشت دیگران را از طریق قید مطلقه دارد و نیز می تواند بالتر از قانون باشد ، اعتقاد بر اینکه همه شهروندان برابراند اما نسبت این برابری به نسبت اخلاص در نزدیکی به حکومت است و اعتقادهایی دیگر که الان یادم نمی آید که بنویسم . تمام آنچه از حکومتهای اصولگرا دیده ایم هم همین بوده است سعی در محدود کردن مردم بنابر عقیده خودشان ، سعی در هدایت مردم به راهی که خودشان صحیح می دانند . اهمیت ندادن به آزادی های شهروندی که حتی گاهی به قیمت جان مردم ختم می شود مثل قتلهای زنجیره ای و گاهی جلوه های دیگر آزادی و حقوق شهروندی را تهدید می کند مثل اینکه روزنامه ای بدون دلیل بسته می شود یا دانشجویی بدون تفهیم اتهام مدتها بازداشت می ماند و امثال اینها .  حتی تبعیض جنسیتی که هیچ وزیر زنی نخواهیم داشت و زن رئیس جمهور و نمی شود .

حالا این وسط کاش یک نفر از میرحسین موسوی سوال می کرد اصلاح طلب اصولگرا چه معجونی است ؟ میر حسینی که می گوید هنوز لباس بسیجی اش را کنار نگذاشته آیا به حوادث کوی دانشگاه و حمله به دانشجویان با رمز یا زهرا اعتقاد دارد یا از آن دلگیر است ؟ میرحسین که اصول خود را فراموش نکرده است در خصوص دانشجویان سه ستاره که از تحصیل منع شده اند چه صحبتی دارد ؟ میر حسین که میگوید اصلاح طلب است چرا در مورد وزارت زنان در کابینه اش حرف نمی زند . جالب آنکه همسر مکرمه اش می گوید وزارت کسر شان زنان است . یا اصلا این میرحسینی که می گوید اصولگرا است در مورد وضع اسفبار حجاب در جامعه اسلای چه طرحی دارد ؟ این میرحسینی که می گوید اصولگراست آن زمانی که عنان گسیخته های به اصطلاح اصلاح طلب دین و خدا و انقلاب را به نقد کثیف می گرفتند کجا تشریف داشت .  

شاید میرحسین با این اصلاح طلب اصولگرا نامیدن خود قصد آن دارد که رای هر دو طرف را صید کند . که اگر این باشد که تنها می توان برای واژه اصلاح طلب اصولگرا یک معنی یافت و آن هم ...........

البته این را هم اضافه کنم که آن احزاب اصلاح طلبی هم که گرد میر حسین جمع هستند بوی کباب شنیده اند غافل از اینکه تقسیم مقامات تنها به آن قسمت اصولگرای میرحسین می رسد . اینان تنها به طمع رسیدن به لایه های دوم و سوم قدرت آمده اند . آخر نمی دانید دوری از قدرت چقدر تلخ است . شاید وزارت و معاونت به اصلاح طلبان نرسد اما رده های بعدی که احتمالش هست ، نیست ؟؟؟