قسمت دوم

در مطلب قبلی نحوه و احتمال حضور اصلاح طلبان را در انتخابات آینده ریاست جمهوری را بررسی کردیم در این مطلب اصولگرایان را رصد خواهیم کرد :

۱ محمود احمدی نژاد : احمدی نژادپای ثابت انتخابات آتی است . رئیس جمهور فعلی که به مدد ارتباط و حمایت از سوی محافل نامشخص با قدرت تمام تابوهای موجود را شکست . به راحتی به بوش پیشنهاد مناظره می دهد و با افسانه خواندن هولوکاست دنیا را بر علیه خود می شوراند و برای ترمیم چهره مخدوش شده خود از اظهار دوستی معاون خود با مردم اسراییل حمایت می کند . از محسنات احمدی نژاد انعطاف او در برابر افراد موثر است او به راحتی حکم ورود بانوان به ورزشگاهها را به خاطر مخالفت مراجع لغو می کند . احمدی نژاد تبحر زیادی در ایجاد فضای تبلیغاتی برخوردار است یک روز می گوید می خواستند من را بدزدند و فردا تکذیب کنندگان این خبر عجیب را همدرد با آمریکا می خواند . همین قدرت به علاوه مانورهای توده گرایانه او می تواند برای او شانس رای باشد اما تورم افسار گسیخته وعده هایی که عملی نمی شود شعارهای فضایی که هیچگاه به اجرا نزدیک نمی شود پاشینه آشیل او خواهند بود . البته او با پرداخت نقدی یارانه ها در روزهای نزدیک انتخابات موفق خواهد شد رای توده ها را به سمت خود سوق دهد . احمدی نزاد تنها در صورتی می تواند دلخوش به حمایت اصولگرایان باشد که خاتمی در سوی دیگر وارد میدان شود و الا رقابت او با دیگر اصولگرایان دیدنی خواهد بود .

۲ : محمد باقر قالیباف : شکست خورده انتخابات قبل و شهردار فعلی تهران که بهترین شهردار جهان هم لقب گرفت . سردار سابق پس از انتخابات گذشته هم پای رئیس جمهور خود را به چشم مردم رساند . قالیباف از آن دست انسانهایی است که توانایی جذب رای را دارد اما مشکل او آن است که حمایت قاطعانه ای را همراه خود نمی یابد . ضعف قالیباف در لابی گری که در دور قبل انتخبات ریاست جمهوری و انتخابات مجلس هشتم شاهد آن بودیم . قالیباف به احتمال بسیار زیاد پا به عرصه خواهد گذاشت و شاید در بین اصولگرایان جدی ترین رقیب احمدی نژاد باشد او احتمالا از سوی گروه هایی که از عملکرد احمدی نژاد ناراضی هستند حمایت خواهد شد و از نظر نیروهای حامی منسجم تر از دور قبلی به میدان می آید .

۳ علی لاریجانی : گرچه احتمال ورود او به عرصه کم است اما با توجه به سابقه او در انتخابات مجلس که با یک تغییر تاکتیک توانست ریاست را از کف حداد برباید بعید نیست در همان روز آخر بیاید . از معایب و نقاط ضعف این چهره شناخته شده عدم توانایی در جلب آراء عمومی است او نمی تواند با عامه مردم رابطه ای برقرار کند که مردم ناخواسته به او روی آورند . از محسنات او هم آن است که با مراکر تاثیر گذار مرتبط است و به حمایت آنان می تواند دل ببندد . گرچه احتمال آمدن و رای آوردن او کم است اما اگر بیاید جمعیت موتلفه از حامیان او خواهند بود .

۴حسن روحانی : روحانی اصولگرایی که به میانه روی مشهور است . دبیر شورای امنیت ملی خاتمی بود و عضو جامعه روحانیت مبارز و از نزدیکان هاشمی رفسنجانی . گرچه روحانی چهره شناخته شده ای است اما احزاب پیشرو اصلاح طلب چندان تمایلی به حمایت از او نخواهند داشت و باقی اصلاح طلبان هم به سختی راضی به این امر خواهند شد . همین وضع در اردوگاه اصولگرایان نیز برای روحانی متصور است . میانه روی او از نقاط حسن روحانی است . اما ناچاریم که قبول کنیم ماجرای اتهام جاسوسی که به موسویان عضو بالا رتبه تیم مذاکره کننده او و نیز عدم بازگشت ناصری به کشور پس از آن قضایا به حیثیت و جایگاه روحانی در نزد متنفذین تاثیرگذار بوده است . روحانی به احتمال زیاد خواهد آمد و باید او را در عرصه انتخابات به طور ویژه رصد کرد احزابی همچون توسعه و عدالت ، حزب اسلامی کار ، و برخی گروها از کارگزان در صورت نبود نامزد اصلاح طلب از روحانی حمایت خواهند کرد.

۵ علی اکبر ولایتی : در انتخابات گذشته به حرمت حضور هاشمی کنار کشید و این بار هاشمی شاید در پی جبران باشد . وزیر امور خارجه و مشاور مقام معظم رهبری از چهره های شناخته شده تاریخ انقلاب است . او که بارها قصد رسیدن به صدر هیات اجرایی را داشت یکبار به خاطر مقبولیت میر حسین موسوی کنار ماند و یک بار به خاطر حضور هاشمی . از محسنات ولایتی حمایت مقامات بالای نظام است و نیز اینکه او از معدود چهرههای اصولگراست که هیچگاه بر علیه اصلاح طلبان موضع شدید نگرفته است و همین موضوع شاید باعث شود در نبود نامزد اصلاح طلب احزابی چون اعتماد ملی و همبستگی و مردمسالاری در برابر گرفتن پست و امتیاز حاضر به حمایت از او گردند . این امر را می توان از رایزنی قبلی هاشمی با کروبی و خاتمی در مورد ولایتی در یافت .

۶ عزت الله ضرغامی : رئیس صدا و سیما و جزء معدود اصولگرایانی که در زمره فاتحان سفارت آمریکا حضور داتند . ضرغامی به مدد ریاست بر رسانه ملی به چهره ای آشنا برای مردم تبدیل شده اما احتمال حضور او در عرصه تنها شاید در حد یک افکار سنجی باشد تا شاید خود را برای دورهای بعد آماده کند .

۷ غلامعلی حداد عادل : رئیس مجلس قبلی ایران که در دور جدید هیچگاه نتوانست در قامت آن حداد عادل عرض اندام کند . حداد که ریاست را به لاریجانی بدون کمترین رقابتی واگذار کرد . تا مدتها حاضر نبود در دفتر خود در بهارستان مستقر شود و به همان دفتر فرهنگستان زبان فارسی دلخوش کرده بود و چندی قبل بعد از مدتها با نطقی ژیش از دستور در انتقاد از مجلس و دو لت سکوت خود را شکست . گرچه حداد زمانی بختی برای ورود به عرصه رقابت انتخابات ریاست جمهوری داشت اما پس از از دست دادن جایگاه خود در مجلس این بخت هم از او دور شده است و اکنون تنها جسته و گریخته صحبتهایی از بودن او در میان رقیبان به گوش می رسد . شاید اگر لاریجانی وارد عرصه رقابت شود حداد هیچگاه تن به نبرد نسپارد تا شاید خاطره انتقال ریاست مجلس دوباره در افکار تداعی نگردد.

نزدیک نه ماه به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران باقی مانده است و هر روز از گوشه ای صدایی می رسد که فلان شخص هم کاندید می شود و فلان کس نخواهد آمد . در این فرصت نگاهی گذرا خواهیم داشت به تمام آنهایی که احتمالا خواهند آمد و دقتی می کنیم به موقعیت ایشان و احتمال موفقیت آنها و محسنات و معایب ایشان. در این بین از شما خواننده عزیز هم تقاضا دارم نظرات خود را برای افزایش آگاهی و شرکت در این موضوع ارائه نمایید. در ابتدا به اردوگاه اصلاح طلبان سری می کشیم :

1 سید محمد خاتمی : رئیس جمهور دو دوره گذشته ، صدر نشین بلامنازع تمام نظرسنجی هایی که از سوی همه جا برگزار می شود . خاتمی مرد محبوبی است که برای اولین بار در تاریخ ایران اسلامی میزان رای او در دور دوم بالاتر از رای دور اولش بود . مرد محبوبی که همه از میزان اقبال عمومی به او آگاهند و این آگاهی تا حدی است که یکی از سایتها در نظر سنجی خود به علت آنکه خاتمی تحت هر شرایطی اول است نام وی را در شمار افراد مورد نظر قرار نداد . خاتمی که پس از پایان دوره ریاست جمهوری خود سعی کرد بدون حاشیه به فعالیت های بینادی بپردازد به شدت از سوی حزب مشارکت و سازمان مجاهدین حمایت می شود این حمایت تا حدی است که این دو حزب اعلام کرده اند در انتخابات بدون خاتمی شرکت نخواهند کرد . این در حالی است که خاتمی هنوز به صراحت سخنی در مورد آمدن یا نیامدن خود ننموده است و حتی صحبت هایش در این مورد متضاد است . روزنامه صدای عدالت از قول او می نویسد : اگر قرارا بود نیایم تا الان گفته بودم و روزنامه اعتماد ملی می نویسد : می خواهم بگویم نمی آیم اما دوستان نمی گذارند .  در این بین آنچه بیش از همه به ذهن می رسد این است که خاتمی نمی آید و این تعلل او در اعلام تنها تاکتیکی است تا اصولگرایان را سردرگم نماید که در جای خود تاکتیک مناسبی است . در مورد آمدن خاتمی هم باید این نکته را گفت که اگر بیاید بی شک تمام گروه های اصلاح طلب از او حمایت می کنند و بی شک برنده انتخابات هم او خواهد بود . اما واقعیت این است که آن خاتمی که در دو دوره قبل دیدیم انسانی بود منفعل ، محجوب و بی نهایت با حیا که با تمام این خصایص قدم های بزرگی برداشت و حتی اگر قدمی برنمی داشت بودنش کافی بود اما در حال حاضر آن خاتمی با توجه به قدرت گرفتن نیروهای مقابل چندان کار ساز نمی تواند باشد .

2 مهدی کروبی : دبیرکل حزب اعتماد ملی . که پیروزی در انتخابات گذشته را تنها در خوابی چند ساعته از دست داد . کروبی بدون هیچ شک و شبهه ای در این دوره شرکت خواهد کرد . و بی شک احزاب مشارکت و سازمان مجاهدین به هیچ وجه حاضر به حمایت از او نخواهند بود و تنها مردمسالاری ، همبستگی ، گروهی از مجمع روحانیون و شاید کارگزاران از وی حمایت خواهند کرد . در مورد کروبی آنچه بیش از همه به چشم می آید اعتقاد او به کاری است که انجام می دهد . سه سال است که می گوید حزب و نامزد حزبی و امروز بیش از دیگر احزاب فعالیت دارد و نامزد حزبی هم معرفی خواهد کرد . از محسنات کروبی یکی آن است که از نسل اول انقلابیون است و هیچکس به این راحتی ها نمی تواند در مورد صلاحیت او خدشه ای متصور بیاشد . از دیگر محسنات او صراحت و شجاعت او در بیان وقایع است فراموش نخواهیم کرد بعد از اعلام نتایج دور اول انتخابات گذشته خاتمی گفت این انتخابات در سلامت کامل برگزار شد . هاشمی رفسنجانی شکایت به خدا برد و تنها کروبی بود که به صراحت اعلام کرد در انتخابات تلقب کرده اند و او حتی در اعتراض به این واقعه از تمام سمتهای خود حتی عضویت در مجمع تشخیص مصلحت و مشاورت رهبری استعفا داد . حسن دیگر او ایجاد ارتباط با مردم عادی و سطح پایین اقتصادی است . از معایب کروبی هم آن است که آنچه اکثریت جامعه روشنفکر توقع دارد را بازگو نمی کند . کروبی بیش از حد شخص محور است و این امر در فعالیت حزبی او مشخص است . از طرفی مدیریت او هم چندان چنگی به دل نمی زند و این هم باز از وضعیت کمیته های حزب او و مواضع حزب اعتماد ملی که گه گاه تاریخ مصرف گذشته است مشخص می شود . البته به تمام این مطلب بیفزایید مقاله وزیر قصه شیخ و سید نوشته محمد قوچانی را . کروبی شاید آن نباشد که باید باشد اما می تواند فضایی بسازد تا آنان که این کاره اند راحت کار کنند .

3 محمدرضا عارف : معاون اول دور دوم ریاست جمهوری خاتمی . چهره ای محجوب و کم سر و صدا که عامه مردم هم چندان با او آشنا نیستند . عارف آمدن خود را موکول به نیامدن خاتمی کرده است . عارف در دوره معاونت خود آنقدر محجوب و بی سرو صدا بود که هیچ اظهار نظری از او را نمی توان به خاطر آورد . مطمئنا احزاب اصلاح طلب پیشرو تنها در یک صورت حاضر به حمایت از او خواهند شد و ان اینکه خاتمی نیاید ، کس دیگری نباشد و آنها تنها برای مخالفت با شخصیتی مثل کروبی از عارف حمایت کنند . در مجموع عارف را نمی توان دارای چندان بختی برای پیروزی دانست .

4 محسن مهرعلیزاده : رئیس سازمان تربیت بدنی دولت دوم خاتمی . نفر آخر رقابت دوره قبلی ریاست جمهوری . کسی که احساس می کرد در آذربایجان و خراسان بتواند رای بالایی کسب کند . مهرعلیزاده این بار هم بدون هماهنگی با احزاب برجسته اصلاح طلب و مطمئنا با برنامه هایی مطالعه شده تر قصد ورود به میدان انتخابات را دارد . گرچه قطعیت این موضوع چندان مشخص نیست اما به علت عدم حمایت احزاب و چهره های تاثیرگذار و عدم جایگاه در افکار عمومی و از همه مهمتر تجربه دور قبل بی شک یا در برابر گرفتن مسئولیت در دولت بعدی به نفع دیگری کنار رود و یا اصلا در عرصه حاضر نشود .

5 عبدالله نوری : از نسل اول انقلاب . وزیر کشور دولت خاتمی که برکنار شد و به امید شرکت در انتخابات مجلس ششم قید شورای شهر تهران را زد و به علت تخلف روزنامه تحت مدیریت اش به پنج سال حبس محکوم شد . نوری به صورت غیر مستقیم از سوی اصلاح طلبان پیش رو حمایت می شود . شاید علت آن هم آن باشد که در نبود خاتمی و با توجه به احتمال رد صلاحیت شدن نوری بهانه خوبی برای عدم شرکت در انتخابات به دست آید . از محسنات نوری قدرت مدیریت او قاطعیت و قدرت چانه زنی او با گروه های مختلف است . ن.ری بی شک حمایت برخی از چهره های متنفذ را به همراه خواهد داشت اما در مجموع احتمال رد صلاحیت شدن این نازد مستقل دور از ذهن نیست .

 6 حسین کمالی : وزیر کار دولت خاتمی از دیگر چهره های اصلاح طلبی است که گویا عزم میدان نموده . بی شک این حضور تنها در صورتی خواهد بود که خاتمی نیاید . از طرفی کمالی بدون حمایت احزاب اصلاح طلب بعید است به میدان بیاید . 

7 محمد علی نجفی : چهره تکنوکرت و تحصیل کرده ایالات متحده . دارای سابقه وزارت در دولت هاشمی در وزارت های آموزش و پرورش و آموزش عالی . رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی در دولت خاتمی . عضو فعلی شورای شهر  از چهره های اساسی حزب کارگزاران . در این زمان که بیش از همه در اردوگاه اصلاح طلبان بر وحدت نامزد اصرار می شود از نجفی که سیاستمداری با سابقه است بعید است در صورت تعدد نامزدان تن به آب انتخابات بزند . نجفی که احتمال رد صلاحیت شدن در مورد او بعید است به خوبی می داند . معاون اول شخص پیروز بودن بهتر از بودن در میان بازنده است بنابراین نجفی را تنها در صورتی می توان تصور کرد که تنها نامزد باشد در غیر این صورت از عقل سیاسی او بعید است به میدان آمدن .                    در فرصتی دیگر به اردوگاه اصولگرایان هم سری خواهیم زد . ما را از نظرات خود در این بابهره مند نمایید .

نماز جمعه امروز  که به امامت مقام معظم رهبری برگزار می شد را به دقت گوش می کردم یکی از نکات اساسی و جالبی که ایشان در همان ابتدای خطبه دوم به آن اشاره کرد موضوع نظر صریح ایشان در مورد اظهارات مشایی رفیق گرمابه و گلستان احمدی نژاد بود . مشایی که چندی پیش اعلام کرده بود ما با مردم اسراییل دوست هستیم و بعد از آن هم در اخبار بیست و سی با صراحت گفتم بله من گفتم و هزار بار دیگر هم بر گفته خود پافشاری می کنم و حرفم را هم پس نمی گیرم با این گفته هایش داد همه را در آورد . از مراجع تقلید گرفته تا چهره های سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا حتی نمایندگان مجلس هم در خواست عزل او را از رئیس جمهور ارائه کردند و وقتی احمدی نژاد به این درخواست هم وقعی ننهاد نمایندگان هم مایوسانه تصمیم بر آن گرفتند که سازمان گردشگری را توسط مشایی اداره می شد را از زیرنظر رئیس جمهور خارج کنند و به زیر نظر وزیر ارشاد ببرند . گرچه گفته شد این تصمیم برای دقت بیشتر بر حوزهای کاری این سازمان اتخاذ شد اما معلوم است وقتی درخواست نمایندگان برای برکناری مشایی از سوی احمدی نژاد نادیده گرفته می شود و آنها هم نمی توانند از این باب از احمدی نژاد سوال کنند مجبور می شود کل سازمان را از زیر نظر رئیس جمهور خارج کنند تا شاید وزیر ارشاد که اکنون صاحب سازمان گردشگری و ... شده مشایی را برکنار کند . از این مسایل بگذریم . دلم برای احمدی نژاد خیلی سوخت دیروز در کنفرانس مطبوعاتی در مورد اظهارات مشایی گفته بود به او ظلم شده است و او اصلا کلمه ملت اسراییل را به کار نبرده است بنده خدا احمدی نژاد که حتی در برابر مراجع و مجلس به شدت از مشایی حمایت کرده بود هیچگاه فکرش را هم نمی کرد که رهبر ایران هم اظهارات مشایی را تخطئه کند . آیت الله خامنه در نماز جمعه امروز گفت عین حرف آن مسئول اشتباه بوده است چون ما اصلا مرمی برای اسراییل به رسمیت نمی شناسیم . موضع گیری ایشان بسیار شبیه موضع لاریجانی و به شدت در تضاد با موضع احمدی نژاد  بود . همین مسئله من را که قبلا فکر می کردم مسئولان مواضع خودشان را با هم و علی الخصوص با مقام مغظم رهبری هماهنگ می کنند به شدت به فکر فرو برد که آیا واقعا مسئولان هماهنگی با ایشان ندارند و نظر ایشان را جویا نمی شوند و یا احمدی نژاد خودش را تافته جدا بافته می داند و نظر آقا را استعلام نمی کند . راستی احمدی نژاد گفته بود در این مقوله به مشایی ظلم شده آیا اگر موضع امروز مقام رهبری را می دانست باز هم از واژه ظلم استفاده می کرد . راستی نظر الان او چه می تواند ؟ و آینده مشایی چگونه است آیا سازمان تحت مدیریت او به زیر مجموعه وزارت ارشاد تبدیل می شود و وزیر ارشاد او را تعویض می کند ؟ راستی یادمان باشد مشایی پدر همسر پسر احمدی نژاد است آیا در مورد همین حرف بین این دو هماهنگی نبود و آیا همین حرفها نظر احمدی نژاد نیست ؟ به هر حال مقام معظم رهبری امر بر اتمام پرداختن به موضوع کردند پس تمام ...